Skip to content

LUTGARD-IS: Triptych of Identities

Sander Vloebers

Een choreografie met drie dansers, bestaande uit vijf hoofdstukken. Samen zijn we Lutgardis. Heilig één en verdeeld in stukken, eb en vloed – tussen extase en assimilatie. 1.Noet (Mother Of Heaven). 2.Genesis (Light). 3.Dionysos (Rhythm). 4.Pieta (Birth). 5.Pythia (Promise) = LUTGARDIS Voor deze choreografie werkt Sander samen met dansers Linde Stiers en Linde Michiels, videokunstenaar Pol Herrmann en sound- designer Joost Van Duppen.

A Choreography with three dancers, consisting of five chapters. Together we are Lutgardis. Holy in one and divided into pieces, ebb and flow – between ecstasy and assimilation. 1. Noet (Mother of Heaven). 2. Genesis (Light). 3. Dionysos (Rhythm). 4 Pieta (Birth). 5. Pythia (Promise) = Lutgardis Sander Vloebergs collaborates with dancers Linde Stiers and Linde Michiels, video artist Pol Hermann and sound designer Joost Van Duppen.

LUTGARD-IS : Triptych of Identities

Heilig één en verdeeld in stukken, eb en vloed – tussen extase en assimilatie

HADEWIJCH

Sander Vloebergs

1.Sfinx, Riddles of Identity. 2. Seraphim, Sons of the Sun. 3. Dionysos, Rhythm. 4. Noen, Textiles. 5. Vision. 4. Samengevat in 5 hoofdstukken. Wanneer de Liefde te groot is voor ons. Voor deze choreografie werkt Sander samen met danser Cliff Pots, videokunstenaar Dimitri Sterkens, sounddesigner Jan Wallyn en textielkunstenaar Bram Van Breda.

1. Sfinx, Riddles of Identity. 2. Seraphim, Sons of the Sun. 3. Dionysos, Rhythm. 4. Noen, Textiles. 5. Vision 4. Summarized in 5 chapters. When Love is too big for us. For this performance, Sander Vloebergs collaborates with dancer Cliff Pots, video artist Dimitri Sterkens, sound designer Jan Wallyn and textile designer Bram Van Breda.

HADEWIJCH

Wanneer de Liefde te groot is voor ons

Beloved Bodies – 4 solos

Evocatie Vrije Vrome Vrouwen, 11 september 2021, Sint-Odulphuskerk Borgloon.

“Woorden en kussen liefkoosden haar lichaam”. De choreografie onderzoekt de potentie van een heilig lichaam in de moderne sacrale ruimte, aan de hand van een verkenning van het Vlaamse mystieke verleden: vrouwen die lokaal vereerd werden als levende heiligen. Ze dansten en zongen extatisch in de kerk en straten, vervuld van een goddelijke aanwezigheid. Hun hemelse lichamen werden ingelijfd in een gemeenschap, in een geschiedenis, die hun afwezigheid liefelijk herdenkt en hun aanwezigheid passioneel oproept.

‘Ik wil de brug tussen theologie en kunst belichamen’

Theoloog en danser Sander Vloebergs legt in Kerk & Leven het verband tussen kunst en mystiek

Interview met Sander Vloebergs voor Kerk & Leven

In het voorjaar werkte hij een doctoraat af over pijn in de dertiende-eeuwse mystieke cultuur in Luik, maar Sander Vloebergs (29) plant het onderzoeken niet af te leren. Met één been bewandelt hij een klassiek academisch pad, met het andere tast hij naar iets nieuws, een theologie die zich artistiek en lichamelijk uitdrukt.

Sander Vloebergs documenteert zijn dansprojecten op de website Artistic Theology Lab. Artistieke theologie, is dat een stroming die we tot nu toe misten? Nog niet, zo blijkt. „Het drukt voor mij uit wat en wie ik ben, maar het is net zo goed een weg om gelijkgezinden te vinden”, zegt Vloebergs. „Ik begon expliciet als theoloog te dansen. Uiteraard is er al eeuwenlang een band tussen kunst en theologie, maar ik wil bijdragen aan een oprechte dialoog.”

Minnespel (M-useumnacht 2014)

Minnespel.Mijn lichaam is jouw lichaam, het jouwe is het mijne. We kijken en horen, tot uit jouw Woord mijn beweging vloeit. We voelen, ruiken en proeven tot in ons bloed levend water stroomt. Laat me je eten en ik geef je mijn pijn. Laat me je aanraken en ik toon je mijn genot. Samen dansen we doorheen de constellatie van sterren, de anatomie van spieren en de letters van elk liefdesgedicht ooit geschreven, tot we elkaar weer mogen ontmoeten op ons plaatsje waar mijn lichaam zo groot is dat het jouw intieme liefde raakt.

Who Am I (FacultySTARs, Leuven 2012)

FacultySTARs Slotevent, Leuven 2012 (Sander Vloebergs, Theologie en Religiewetenschappen)

Voor deze dans baseer ik mij op het Bijbelverhaal van de godsopenbaring aan Mozes bij de braamstruik ( Exodus 3 en 4). De uitwendige dialoog tussen Mozes en God wordt in mijn dans de innerlijke meerstemmigheid in de geest van de mens die op zoek is naar wie hij is. We zijn mens maar wat houdt dit in? Wie ben ik? We dragen een deel God in ons, de perfectie, het einddoel van ons streven naar identiteit ( I am who I am). De confrontatie tussen onze menselijk zoekende stem en de alwetende goddelijke stem zorgt voor conflict en onzekerheid. Wie ben ik dan? Maar wat als deze goddelijke aanwezigheid niet beschouwd moet worden als een confronterend ideaal maar juist een uitverkiezing inhoudt, een warm nabijzijn

1 2 6