Upcoming Performances/projects

De Wolf Van Gubbio – Rijkevorsel 26 maart 2022

De wolf weerspiegelt bevreesde blikken. Zijn grimmige schijn-heiligheid werpt een schaduw over de stad. Wanneer de nacht valt, staat de held op. Gewapend met wonden betreedt hij het heiligdom van het beestenrijk.   

Deze performance is een dansante vertelling van de legende over Franciscus van Assisi en de Wolf van Gubbio. Het verhaal gaat over de mythische ontmoeting tussen de twee hoofdrolspelers en over de transformatie van angst naar liefde. De performance speelt in op de eigenheid van mythologische vertellingen en het weefgetouw van archetypische beeldtaal en onderzoekt hoe innerlijke bewegingen kunnen worden vormgeven en gedeeld met een publiek. 

More info about this project, click here

De Wolf van Gubbio (selection of acts) – BAC Atelier Leuven 30 maart 2022

Ter gelegenheid van de open ateliers van KU Leuvens BAC Atelier, brengen we 3 acts, 3 hoofdstukken, uit onze dansante vertelling “De wolf van Gubbio”. Deze fragmenten worden geïsoleerd en gepresenteerd als danssolo’s van ongeveer 10 minuten. Kan de taal van de dans voldoen aan de vereisten van een narratieve cultuur? Welke vormelijke en inhoudelijke ingrepen moet dans ondergaan opdat hij een balans kan behouden tussen mimesis en abstractie, taal en mystieke ervaring? 

To consult the full program, click here

Opus Corporis: a liturgical body work project – allerheiligenkirche Frankfurt 29th of May 2022 (premiere)

Eucharist = Performance. We explore the implications of this equation with special attention to the notion of “participation”, a popular term in both performance art and religious ritual.  Respecting the eucharistic form, we implement theatrical and choreographic interventions to explore the audience response and improve the performative and sacramental value of the event. 

The premise of this performance is the radical equation between the Eucharist and performance art. On two Sunday celebrations and two evening performances, we want to explore the implications of this equation with special attention to the notion of “participation”, a term that rose in popularity in both liturgical and artistic discourse over the past decades. Respecting the eucharistic form and its procedures, we will implement theatrical and choreographic interventions in collaboration with the church community and the celebrating priest to study the audience response and improve the performative and sacramental value of the event. 

This project will result in 4 performances and a research project focusing on the state of the art of liturgical dance, its new perspectives and the documentation of the liturgical experiment performed in this project. 

More info about the project, click here

Tranenbruggen: The Magdalene project – Magdalenakerk brugge the 23th of september

(NL)

Maria Magdalena is een boegbeeld van berouw en vergeving. Deze vrouw is de geschiedenisboeken ingegaan als zondares en profetes, prostitue en apostel. Vol overgave werpt ze haar blik neer en reikt ze met haar tranende ogen naar de voeten van haar Verezen Heer. Sindsdien beweegt ze verheven in de marges, verleidelijk vleiend tussen de versregels van het verleden. Wie is deze Magedalena-figuur die zo charmant haar gelaat verandert voor haar aanbidders? 

De dans keert terug naar de wortels van haar verhaal en geeft stem aan haar keuzes. In beweging vergleiden haar en mijn wezen en schreeuwt haar (be)rouw doorheen mijn lichaam. Een koor van onuitgesproken woorden weerklinkt als klaagzang van duizenden vrouwen. Ze bewenen de vergetelheid. Nu niet meer. Nooit meer. 

“Vergeef ons onze zorgen, Maria Magdalena”

(EN)

Mary Magdalene is a figurehead of repentance and forgiveness. This woman has gone down in history as a sinner and prophetess, prostitute and apostle. Devotionally, she casts down her gaze down and reaches with her teary eyes towards the feet of her Lord. Ever-since she has moved loftily into the margins, seductively flattering, between the verses of the past. Who is this Magedalena figure who so charmingly changes her countenance for her admirers?
The dance returns to the roots of her story and gives voice to her choices. In motion, her and my being aline, her grief screaming through my veins. A chorus of unspoken words echo like the lamentation of thousands women. They moan oblivion. Not anymore. Never again.

“Forgive us our sorrows, Mary Magdalene”

More info about the project, click here